Manjefiek

 

Rijksweg 80
6228 XZ Maastricht
De Pastory
Dorpsstraat 45, 6267 AA Cadier en Keer

Details
Flo
Stationsstraat 28, 6221 BR Maastricht

Details
Sofa
Hoge Weerd 6, 6229 AM Maastricht

Details
Beluga
Aan de Recentoren 12, 6221 JP Maastricht

Details
Giallo e Rosso
Hoogbrugstraat 66, 6221 CS Maastricht

Details
Restaurant Manjefiek, aan de rand van Maastricht, heeft sinds 2008 een Bib Gourmand, dus laten we deze maar eens uitproberen, dachten we. Naast een feestzaal voor recepties heeft het restaurant ook een terras, met uitzicht op het Savelsbos en een populaire fiets- en wandelsnelweg. Bij heerlijk weer namen we uiteraard plaats op het terras. Als aperatief kregen we een glas Fromberg Ophrys Brut à 7,75. Leuk idee om de regionale bubbels te promoten. Als borrelhapje werden zwarte en groene olijven met pit en enkele kaasstengels geserveerd. Toen het aperatief zo goed als op was, begonnen we elkaar vragend aan te kijken: krijgen we geen amuse, dat zal toch niet? Op de valreep werd deze toch geserveerd: een gegrilde langoustine, basilicumschuim en mangocompote. Lekker begin. Vervolgens het voorgerecht uit het driegangenmenu (33,50): Cannelloni van gerookte Bawykov-zalm, gevuld met St. Pieter-aardappeltjes. En even later (dus veel te laat) ook de wijn uit het wijnarrangement (19,90): een houtgelagerde Chileense Chardonnay?!. Pfff, hadden we toch maar zelf iets uitkozen. Ondanks de wijn was het voorgerechtje wel lekker, maar niet heel bijzonder. De side plate blijft leeg en de twee flessen olijfolie kijken ons vragend aan. Als andere gasten, die wat later zijn binnengekomen, allemaal wel keurig brood krijgen, spreken we de bediening hierop maar aan. Manjefiek serveert een zelfgemaakt maïsbroodje. Vervolgens de wijn van het hoofdgerecht: een medoc-wijntje. Ook hier een iets dominante houtsmaak. Het hoofdgerecht bestaat uit in de oven bereide kwartelfilets en gestoofde pootjes met Balsamico-saus. De bediening dacht aarzelend dat de garnituur uit gegrilde polenta, peultjes en asperges bestond, maar deze laatste bleken koolraapjes. Het stuk polenta is erg groot en overheerst het gerecht, zeker na het nuttigen van het maïsbrood. Als dessert komt er een appeltaartje met amandelspijs en een sorbet van Klumpkes. Dit is een schaarse lokale appelsoort. Het appeltaatje was smakelijk. De (alweer) later bijgeleverde Sauternes veel en veel te heavy. De espresso na valt ook al tegen, deze mist de crema-laag. Het is dan ook meer een kleintje koffie. De heerlijke friandises maken wat goed. Maar niet genoeg om nog een keer terug te komen.
415 dagen geleden