Vrijdag 30 mei 2008 is de allerlaatste uitzending van Kerner Kocht, toch wel mijn meest favoriete kookprogramma op tv. Gelukkig gaat niet alles verloren: het programma gaat verder onder een andere naam, met een andere presentator. Vanaf 6 juni wordt het Lanz Kocht en staat deze elke vrijdagavond onder leiding van Markus Lanz. Gelukkig blijven de topkoks zoals Alexander Herrmann, Kolja Kleeberg, Mario Kotaska, Johann Lafer, Lea Linster, Horst Lichter, Cornelia Poletto, mijn held Alfons Schuhbeck, Andreas C. Studer, Sarah Wiener en Ralf Zacherl op afroep regelmatig terugkomen om, volgens de formule van het programma, een 5-gangenmenu te koken. Deze enorme beschikbaarheid van topkoks, waaronder ook een aantal Michelin-sterrenkoks, onderschrijft meteen het succes en de kwaliteit van dit programma. Wij hebben in Nederland toch alleen maar Herman den Blijker? Zou overigens toch wel interessant zijn als hij eens een echt kookprogramma zou maken, waar je als kookliefhebber wat van kan opsteken.

De NRC-Next kookcolumn van Janneke Vreugdenhil is, behalve dat het online wordt gepubliceerd, nu ook in korte filmpjes gepubliceerd. Samen met Eric Corton (Muziek) en Kamagurka (tja, wat doet die eigenlijk (niet) ) openen ze het nieuwe nrc.tv kanaal. Om te beginnen een Voorjaarsminestrone met Knoflook-Basilicumcrostini (via nrc.tv). Het filmpje is kort (3min), duidelijk en informatief. Leuk initiatief, maar je merkt dat het allemaal nog een beetje wennen is, zowel voor camerawerk, als opzet en Janneke zelf. Ik hoop dat er nog veel leuke recepten komen.

Marcos Jorge is een Braziliaanse regiseur die heel wat jaren in Italië heeft gewoond. Daar heeft hij vast zijn andere passie ontdekt: het koken. In de film Estômago vertelt hij het verhaal van een kok die in de gevangenis beland en daar aardig in de sociale ladder weet op te klimmen door zijn kookkunsten te presenteren. De film is opgenomen in een echte Braziliaanse gevangenis met het gebruik van rekwisieten aldaar verzameld. Parallel hieraan laat hij zien hoe de hoofdrolspeler Raimundo Nonato het voorafgaand van landloper tot kok heeft weten te schoppen. Zo weet hij van afwashulp en kok in een snackbar door te stromen naar een mediterranean restaurant met 'friendly atmosphere'. Liefde gaat door de maag, dat vind Raimundo ook, of liever gezegd Iria ook - een prostituee die hij weet te strikken met zijn heerlijke maaltijden. Ze zweert het overigens bij pasta alla puttanesca. Jorge is geïnspireerd door veel, al dan niet culinaire films, onder andere door Bella Martha. Estômago was te zien op het International Filmfestival Rotterdam (IFFR) 2008, maar vast in de toekomst in de filmhuisbioscoop of op DVD. www.estomagoofilme.com.br

Een van de eet- en drinkfilms die ik regelmatig (op DVD) terug kan kijken, zonder dat het al te veel gaat vervelen is 'Sideways' (de stand waarin een wijnfles het beste bewaard kan worden). De film gaat over twee studievrienden (twee totaal verschillende karakters) die een wijnreis maken door het zuidelijkse deel van het Central Coast-wijngebied in Californië, Santa Ynez Valley en Sta Rita Hills. Dit gebied is goed per auto aan te rijden vanaf Los Angeles. Miles, een recent gescheiden en sukkelende schrijver, wil zijn vriend die vlak voor zijn huwelijk staat, trakteren op een weekje wijnproeven, eten en golfen. Zijn vriend Jack, een aan lagerwal geraakte soapster, heeft echter zijn eigen doel: nog één keer de bloemetjes buiten zetten. Niemand krijgt wat hij vooraf van de reis verwachtte. Na het uitkomen van de film heeft de verkoop van Merlot in de VS een dipje gehad, een druif waar Miles een hekel aan heeft. Dit in tegenstelling tot Pinot Noir. Iemand heeft het idee gehad om een ware Sideways Wine Club in het leven te roepen, waar je je kan abonneren op de wijnen die in de film worden gedronken en geproefd. Leuk is het community-deel waarin een kaartje wordt getoond van de route die Miles en Jack hebben afgelegd. En de adressen van wijnbedrijven en overnachtingsplaatsen in de film. Zoals ook het (web-)adres van de Hitching Post, het restaurant waar Maya als serveerster werkte. Zou bijna zin krijgen om de wijnroute zelf een keer te gaan doen. It boggles the mind... www.sidewayswineclub.com/community.html

Binnenkort verschijnt de nieuwe Grote Bosatlas. De wijnliefhebber heeft sinds kort een nieuwe versie van zijn eigen atlas: The World Atlas of Wine, sixth edition. Hugh Johnson maakt deze atlas als sinds 1971 waarin hij alle bekende wijngebieden ter wereld uitlicht met plaatselijke geografische en geologische kaartjes. Hij draagt nu het stokje over aan Jancis Robinson. De atlas begint met een overzicht van wijnproducerende en wijnconsumerende landen. Nederland wordt slechts genoemd als consument. De Nederlanders staan net achter Duitsland en Oostenrijk, maar voor Cyprus, Nieuw Zeeland en Engeland (in die volgorde). China wordt gezien als de reizende ster onder wijnproducerende landen. China produceert nu al meer dan de Verenigde Staten. Vervolgens komt de geschiedenis van wijn, de bekende mondiale en lokale druivensoorten, invloed van weer, omgeving, bereiding, opslag en serveren en proeven van wijn aan bod. Daarna 350 pagina's met gebiedsomschrijven met kaartjes. Om het boek nu vanaf het begin tot het einde uit te lezen is me een beetje te veel van het goede. Maar heb me voorgenomen om elke keer als ik weer een wijntje open deze even op te zoeken in de atlas. En deze zal zeker van pas komen bij een volgende wijnreis. Engelstalig en, zeker met de huidige dollarkoers, extreem goedkoop bij www.amazon.com/World-Atlas-Wine-Completely-Revised/dp/1845333012

De zilveren lepel is de bijbel van de Italiaanse keuken en al meer dan 50 jaar het best verkochte kookboek van Italïe. Al jaren was deze als The Silver Spoon in het Engels verkrijgbaar, maar nu is er eindelijk de Nederlandse vertaling. De 2000 recepten zijn onderverdeeld in sauzen, marinades, boters, antipasti, hapjes, pizza's, soep, pasta, rijst, eieren en frittata's, groenten, vis en schaal- en schelpdieren, vlees en orgaanvlees, tam gevogelte, wild, kaas, desserts en gebak en nog wat recepten van beroemde chef-koks. Bladerend door de recepten begin je te beseffen hoeveel hedendaagse gerechten eigenlijk zijn oorsprong in de Italiaanse keuken hebben. En de gerechten zijn stukken toegankelijker en eenvoudiger dan de gerechten in de Franse bijbel Escoffier. Jamie Oliver heb je met dit boek in ieder geval niet meer nodig. www.dezilverenlepel.nl Ik heb het boek voor 31,95 euro (inclusief bezorgen) bij www.proxis.nl gekocht. Scheelt toch weer 8 euro met de adviesprijs.

Peter Klosse is binnen de (nederlandse) horeca een bekend man. Met zijn restaurant De Echoput (*) laat hij zien wat een restaurant allemaal kan, mag en moet. Met zijn Academie voor Gastronomie (binnenkort ga ik de Wijn / Spijs - cursus doen) en zijn befaamde lessen aan de WIjnacademie heeft hij al menig sommelier, gastheer / -vrouw en wijnschrijver de kneepjes van het vak bijgeleerd. Met zijn ideeen over wat smaak is, wat smaak zou moeten zijn en hoe je dat het beste bereikt heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan de Nederlandse culinaire beleving. Van zijn hand is een paar jaar geleden ook dit lijvige werk verschenen, dat een basiswerk is voor de opleiding van het Gastheerschap. Het is een zeer mooie uitgave, met meer dan 600 pagina's met alles over wijn. Ik had al het Advanced boek van de WSET thuis, maar deze gaat daar qua vormgeving en qua inhoud mijlenver aan voorbij. De basisstappen van wijngaard, via vinificaie tot wijn, en de voor Nederland belangrijkste regio's. Je koopt het niet om de kaartjes (daar hebben we de Atlas van Johnson en Robinson voor), ook niet voor wijnbeschrijvingen. Maar wel voor een perfect naslagwerk. Te koop bij de betere vakhandel, maar ook gewoon via internet, v.a. EUR 42 plus verzendkosten.

Moest het de eerste keer ook twee keer lezen: dé champagne-expert van de wereld is geen Fransman, zelfs geen Brit maar een Zweed. Hij heet Richard Luhlin. Zijn meest recente boek 4000 Champagnes belicht alle aspecten van Champagne. Daarnaast zijn er 4000 (veelal summiere) proefnotities opgenomen. Hij beschrijft uiteraard de historie van de Champagne van Dom Perignon, de Champagne-opstand waarna het Aube-gebied werd toegevoegd, hoe Champagne de oorlogen heeft overleefd tot hedendaags en toekomstig Champagne-gebruik. Erg verhelderend is de uitleg over het verschil in grondsoorten in de Montagne de Reims en de Aube. En eindelijk een goede uitleg over de toegestane druivensoorten in de Champagne. Naast Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay zijn namelijk ook nog steeds Arbanne, Petit Meslier, Pinot Blanc, Fromenteau en Gamay toegestaan - hoewel ze niet meer aangeplant mogen worden. Uiteraard nog informatie over het produceren, kopen, bewaren, serveren en proeven van Champagne. Hij gaat ook in op de verschillende soorten Champagne, andere wijnproducten uit de regio, classificaties, jaargangen en andere bubbels in de wereld. Dan komt er uitleg over de verschillende dorpen met kaartjes en karakteristieken. Tot slot de proefnotities. Natuurlijk kijk ik eerst bij de boeren waar ik recent nog ben geweest. Zo weet hij over Christian Senez uit Fontette te melden dat hij eerst een kaasmaker was, toen een houthakker, daarna een grafdelver voordat hij een wijnbouwer werd. Zou wel een scene uit Monty Python kunnen zijn. Van Senez heeft hij heel wat Millésime's geproefd, maar slaat daarbij het instapmodel over. Van Moutard-Diligent in Buxeuil kent hij wel de speciale Arbanne Vielles Vignes van 100 % Arbanne, maar de Cuvée 6 cépages van Chardonnay, Pinot Noir en Pinot Meunier, Arbane, Pinot Blanc en Petit Meslier waar ik een fles van heb gekocht kent hij weer niet. Tja, zo heb je als Champagne-expert gelukkig nog wat om naar uit te kijken.

Binnenkort ga ik een paar dagen In Frankrijk wat wijnboeren bezoeken. Om alvast in de stemming te komen lees ik Avonturen op de wijnroute - een wijnkoper reist door Frankrijk van Kermit Lynch. In dit boek beschrijft de californische wijnimporteur Kermit Lynch zijn wijnreizen door Frankrijk in de jaren '80. Heel Frankrijk? Nee, hij vergeet bijvoorbeeld de Alsace of Champagne-streek. Het wordt een mix tussen roman, reisbeschrijving en wijngids. Wat weet een amerikaan nou van 'onze' delicate Europese wijnen was mijn eerste opmerking. Maar juist deze Amerikaan raakt gaandeweg verknocht aan de wijnen die traditioneel worden gemaakt, puur natuur en niet zijn aangepast aan de smaak van de massa. Een wijn is de juiste koop geweest als deze uitstekend bij een gerecht past en niet de optelsom van scores tijdens een blindproeverij. Zijn reis begint in de Loire waar hij rode Chinon's (cabernet franc) en Savennières (chenin blanc) proeft. Hij neemt je mee naar de privé-kelders van oude wijnmakers die hem uiteenlopende jaargangen van zeer oude Vouvray's laten proeven. Hij beschrijft ook de opmars van de kinderen van deze oude romantische wijnmakers die het bedrijf omvormen tot industriële wijnfabrieken. Op enkele eenlingen na die stug vast blijven houden aan de traditionele productie methoden en niet of nauwelijks concessies willen doen aan wat de markt vraagt. De term 'biologische' boer bestond in 1988 nog niet, toen Lynch zijn eerste druk van Adventures on the Wine Route maakte. Het boek is dan ook enigzins verouderd, maar het thema blijft actueel.

Op 31 mei wordt de eerste aflevering van een nieuwe serie Klootwijk aan Zee uitgezonden. De afleveringen van vorig jaar waren echt om naar uit te kijken. Ontluisterend vond ik de uitzending Monnickendam over de Hollandse Nieuwe, waarin je kon zien dat de haringen eigenlijk al ruim voor de opening van het seizoen zijn gevangen. Dit jaar dus weer leve de publieke omroep voor het maken van dit soort kwaliteitsprogramma's. Lekker zonder reclame erin. Wouter Klootwijk heeft nu zijn bootje ingeruild voor de fiets. De visbioloog Niels Daan is er wel nog steeds. Met hem gaat hij weer uittesten wat er allemaal groeit in de zee. 'Televisie zoals TV bedoeld is. Mooie plaatjes, weinig woorden en groot nieuws. Voor het eerst vertoond; mosselsex in een afwasteiltje. Klootwijk fietst naar de Waddenzee om de uitvinder te ontmoeten van de meest luie vorm van mosselvisserij. Je hangt een touwtje in zee en na een week zitten er mosselen aan vast. Dan naar Zeeland om bij de plechtige conceptie aanwezig te zijn van drie miljoen mosselen tegelijk. Ook in deze eerste aflevering: hoe maken ze in Yerseke van katholieke mosselen protestantse. En kun je werkelijk alles eten wat in zee groeit? Het antwoord is zo goed als ja, maar of je het lust?' www.klootwijkaanzee.nl

VPRO's zomergasten zond vorig jaar al een fragment uit van deze, bij vlagen shockerende, documentaire over de industriële voedselproductie: Nikolaus Geyrhalter filmde voor Unser täglich Brot tussen oktober 2003 en oktober 2005 in heel Europa. Hij laat zonder muziek, plaatsbepalingen of interviews op een klinische wijze zien hoe machines en arbeiders aan de lopende band voor ons dagelijks voedsel zorgen. De scènes op kolossale landbouwgronden waar arbeiders met de hand groenten plukken vallen nog wel mee. De meest weerzinwekkende beelden zijn die van slachterijen en kippenfokkerijen. Het lot van de duizenden kuikentjes die zojuist uit het ei zijn gekropen in enorme broeikasten is gewoonweg niet om aan te zien. De beestjes rollen door machines en worden door de keurders in bakken gesmeten, waarna ze binnen enkele weken hun weg zullen vervolgen naar de slachterij en de supermarkt. Ook bij runderen of varkens is het niet veel beter. Aan de lopende band worden deze beesten afgeslacht. Blijkbaar is dit de enige oplossing om er voor te zorgen dat de wereldbevolking dagelijks zijn portie voedsel op tafel krijgt. Om zijn standpunt nog meer te benadrukken laat de regisseur de lunchpauzes zien van de arbeiders. De dingen die deze mensen eten zijn ook weer het resultaat van het lopende bandwerk van andere arbeiders. Deze documentaire biedt een uniek beeld van de fabrieksboerderijen die eigenlijk opgedoekt zou moeten worden. Ieder die deze film ziet zal voor zichzelf wel kunnen uitmaken wat er mis is met deze handelswijzen. Nu op DVD. www.ourdailybread.at

Een privé-proeverij onder leiding van iemand die er echt verstand van heeft -en misschien belangrijker: veel verhalen te vertellen heeft- is altijd leuk. Met een klein groepje wijnenthousiasten hebben we Cees van Casteren uitgenodigd om een avondje te vertellen wat voor een moois er te beleven is in Chili. De avond was erg leuk, goed geslaagd en doordrenkt van mooie wijn. Onderdeel van de proeverij was Cees' boek 'Paradiso - De nieuwe wijnen van Chili' (ISBN: 10 90 6611 73 8). Het boek is mooi gebonden met geweldige foto's. Veel informatie die duidelijk met liefde voor het land en de wijnen zijn samengesteld. Hij schetst de afgelopen vijf eeuwen en laat zien hoe het er nu aan toe gaat - hoe de Chilenen nu pas hun land beginnen te ontdekken en hele delen nog niet ontgonnen zijn. Na gesproken te hebben met mensen die er verstand van hebben wordt ook een blikje op de toekomst gericht: Chili in 2020 = wit!, Chili wordt de hofleverancier van de wereld van biologische en biodynamische wijnen en het boek zelf is over tien jaar helemaal verouderd door de snelle ontwikkelingen. Zelf zou ik wat meer aandacht aan de kaartjes besteden (vooral de overzichtskaart), maar voor de rest is het een helder overzicht van wat er te beleven is. Het is nu wachten op zijn boeken over Zuid-Afrika (moet hij nog aan beginnen) en 'Koken op Recept' over (goed) ziekenhuiskoken (mei?).

Herman is goed op dreef in TV-land. Alweer een nieuw tv-programma: Mijn tent is top. Met veel interesse heb ik gekeken naar Herman zoekt een chef. Maar misschien wel interessanter lijkt me dit nieuwe programma. Vier koppels in verschillende steden in het land werken een eigen concept uit en worden gevolgd bij de voorbereidingen, de opening en het verdere succes van deze zaak - of niet? Het zal een afvalrace worden, door een vakjury bepaald, waarbij de best lopende tent overblijft en wint. Wat ik wel interessant vind is dat de concepten van de teams totaal verschillen van tapas-tent, brasserie, aziatisch fusion-restaurant tot hip haute-cuisine restaurant. Het moet allemaal maar net goed uitgewerkt worden en op zijn plaats vallen in de omgeving. Niet elke plaats is immers hetzelfde - van provincie-stad tot hoofdstad. Gezien de website van het programma www.mijntentistop.nl lijkt alles goed voorbereid inclusief zware sponsering. Het wordt hopelijk niet onder een al te blauwe saus bedekt. Vanaf 16 januari elke dinsdag om 21:30 op RTL5.

'Voor iedereen die zich ooit heeft afgevraagd waarom vis sneller bederft dan vlees, waarom je pannenkoekenbeslag even moet laten staan, waarom je gaat tranen als je een ui snijdt, wat de gunstige effecten zijn van alcohol voor de gezondheid (naast andere gunstige effecten), waarom het eten van Spaanse peper zowel pijn als plezier verwekt, hoe je oude en verse eieren uit elkaar kunt houden, of zelfs wat er eerder was, de kip of het ei, is dit boek geschreven, of liever gezegd: herschreven.', staat er op de kaft van het boek 'Over eten & koken, Wetenschap en cultuur in de keuken' van Harold McGee. Dat alles wilde ik natuurlijk weten. Maar de meer dan 800 pagina's geven nog veel meer uitleg over wat nu eigenlijk in de pan gebeurt als je aan het koken bent. Een must voor iedereen die bewust met zijn eten en voedsel bezig wil zijn. www.nieuwamsterdam.nl/overetenenkoken

Jancis Robinson, de meest bekende wijnschrijfster ter wereld?, is er 7 jaar mee bezig geweest. Na de 2nd edition uit 1999 is nu de 3rd edition verkrijgbaar van haar toonaangevende wijnbijbel. Alleen van Jancis? Nee, bijvoorbeeld het onderwerp 'Netherlands' is geschreven door 'N.McG & R.d.G'. Twee van de meer dan honderd 'contributors'. Jancis Robinson's Oxford Wine Companion to Wine is een must-have voor de wijnliefhebber die ook kickt op de theoretische achtergrond ervan. En verplichte kost voor deelnemers aan de Wine & Spirits Education Trust Diploma Course - de zwaarste wijnopleiding die in Nederland is te volgen. Het is een encyclopedie met als enige onderwerp 'wijn'. Met zijn 787 pagina's en 3kg is het geen 'boekje' om even mee te nemen in de trein of dat je even in een avond uitleest in bed. Ik zie het dan ook meer als een mooi naslagwerk waar je af te toe een bepaalde wijn, term, regio etc. in op kan zoeken. Het zal voor enkelen een mooi Kerst-kado kunnen worden... Of je moet enige tijd willen wachten op de Nederlandse vertaling van Cees van Casteren...

Herman den Blijker gaat Nederland helpen om weer lekker te eten. Vond persoonlijk Herrie in de Keuken een mindere variant van Gordon Ramsay en heb eigenlijk niet veel meegekregen van zijn vorige programma ('Herman zoekt chef' oid?), maar dit concept heeft wel potentie om leuk te worden. Met de aanwezige middelen ('Ik heb niet eens een koekepan') en het normaal beschikbare budget moet hij de mensen voldoende inspiratie, tips en handvatten geven om elke dag een gezonde en goedbereide maaltijd op tafel te krijgen. Succes bij de Brandweer vanavond, Herman! Je zult het nodig hebben...

TV-chef Jamie Oliver reist naar Italië en sleurt met zijn enthousiastme de kijker mee. Zijn kookmotto blijft hetzelfde als thuis: hou het simpel. De in de eerste van drie dubbele afleveringen van Jamie goes Italian reist onze held via Frankrijk naar Italië. Hij belandt onder meer in Genua en Palermo, waar hij kampeert, met experts, fijnproevers en de lokale bevolking babbelt, uiteraard een potje kookt en de lokale specialiteiten en keukengeheimen naspeurt. Wie de Italiaanse tv-kok Antonio Carluccio op het Italiaanse platteland nog een authentieke en sobere pasta bolognese heeft zien bereiden, is vast benieuwd hoe Mr. Pukka zijn eigenwijze draai geeft aan klassieke streekgerechten. Overigens werkte Jamie als leergierig jonkie al voor Carluccio in diens Londense etablissement The Neale Street. Het aloude topkokdevies 'Hou het simpel'heeft hij dus niet van een vreemde. Vanaf 12 september elke dinsdag van 21:30 tot 22:30 op RTL5.

Oma's Keuken is toch de lekkerste keuken van allemaal. Natuurlijk kan het eten in een toprestaurant zalig zijn, maar oma's zijn over het algemeen toch de beste koks. De kookkennis en keukenervaring van onze grootmoeders is van onschatbare waarde. Zij weten wat echt lekker is. Twee gezellige dames met een grote dosis levenservaring presenteren Oma's Keukengeheim. Hun grote passies zijn koken en lekker eten. De éne is een Vlaamse, de andere een Hollandse. Samen maken Ze een culinaire toer door de lage landen. Germaine Thys is een echte Vlaamse gourmande èn oma. In het dagelijks leven is Germaine modejournaliste. De Nederlandse oma Betty Kessing is een begrip in Nederland op het gebied van planten en kruiden. Ze is de meest verkochte auteur van boeken over tuinieren, kruiden, bloemen en planten. Toeren door de Lage Landen In iedere aflevering reizen de twee dames in een rode cabrio door de Lage Landen, op culinaire ontdekkingtocht naar de lekkerste ingrediënten en de mooiste locaties om te koken. Aan het eind van de dag koken de twee oma's een heerlijke ouderwetse maaltijd, van raapstelenstoof tot stoofpeertjes. Alles komt voorbij! Ze zijn erg gul met weetjes, handigheidjes en de vergeten trucjes uit grootmoeders tijd. Een voorbeeld van zo'n weetje is: 'Het pannetje met azijn tegen kookgeurtjes'. Vanaf 8 september elke vrijdag 17.55 uur, op Nederland 2. Ben benieuwd...

Een film die een hele tijd geleden door de VPRO is uitgezonden en nu te koop is via de VPRO-winkel. Bella Martha is een film over een vrouw naar mijn hart. Ze is chef-kok van een 3-sterrenrestaurant in Hamburg, waar ze elke avond in de keuken de meest heerlijke gerechten staat te bereiden. Voor haar bestaat het leven uit koken en is het denken en praten over eten en het bereiden ervan een complete daginvulling. Zelfs tijdens haar bezoekjes aan een psychiater, praat ze ook alleen maar over alles wat op enigerlei manier met eten te maken heeft. Aan een privé-leven komt ze amper toe, maar dit lijkt voor haar geen enkel gemis. Martha's overzichtelijke leventje wordt danig in de war gestuurd als haar zus bij een auto-ongeluk om het leven komt. Martha moet niet alleen het verlies van haar zus verwerken. Ze krijgt nu ook ineens de verantwoordelijkheid over Lina, het dochtertje van haar zus, die het ongeluk wel heeft overleefd. Het meisje is heel erg aangeslagen door haar moeders dood en trekt zich helemaal in zichzelf terug. Ze reageert apathisch op alles om haar heen en weigert nog een hap te eten. Ze klampt zich vast aan het idee dat ze bij haar vader wil wonen, een Italiaan waarvan ze alleen weet dat hij Giuseppe heet. Martha probeert van alles om Lina weer te laten eten, maar de emoties waarmee ze te maken krijgt kan ze niet oplossen door alleen haar kookcapaciteiten te gebruiken. De rust in Martha's leven wordt nog verder verstoord als blijkt dat haar baas een nieuwe hulpkok heeft aangetrokken. De Italiaanse Mario brengt veel levendigheid in de keuken en iedereen loopt met hem weg. Iedereen behalve Martha dan. Martha zet meteen al haar stekels op tegen deze vermeende concurrent. Als Mario er echter in slaagt Lina weer aan het eten te krijgen, brokkelt haar verzet beetje bij beetje af. Langzaamaan lijkt Martha niet alleen de kunst van het koken te verstaan, maar durft ze ook meer echt te leven. Als dan de onbekende Giuseppe ineens voor de deur staat, lijkt alles weer opnieuw te veranderen. De vele scènes waarin het eten wordt bereid en gegeten en alle gerechten die je neus passeren laten je als toeschouwer watertandend achter.

Hoewel het barbecueweer momenteel een klein dipje kent, is vandaag de eerste aflevering van Ainsley's Barbecue Bible op EEN. De reeks start met een introductie tot het koken op houtskool, van het aanmaken van het vuur tot de verdere finesses van het barbecuen. Hij bereidt onder andere veggie-burgers, zijn favoriete barbecuesaus en een salade van zoete maïs, rode pepers en avocado. Wat volgt in de volgende afleveringen is een reis om de wereld, op zoek naar gerechten die hij op de barbecue kan bereiden. Zo gaat hij naar Griekenland voor lam aan het spit en 'hortopitta', een pastei gevuld met onder andere verse groene kruiden en fetakaas. In Zuid-Afrika volgt natuurlijk de 'braai', de aparte barbecuestijl van de Kaapprovincie, met Maleisische invloeden doordat de Nederlandse kolonisten vaak koks uit die streek lieten overkomen. Daarna volgt nog Thailand, met een bezoek aan de Chatachak-markt, Jamaica met haar eigen barbecue-traditie en tot slot een reis naar de bakermat van de barbecue: Australië. De DVD-recorder loopt mee...

Op misschien wel nummer één op mijn lijst van favoriete kookprogramma's staat: Kerner Kocht. Een programma van de Duitse presentatie-duizendpoot Johannes B. Kerner. Hij heeft een paar dagen per week een talkshow, maar bijvoorbeeld ook het WK voetbal gepresenteerd. Op vrijdagavond laat nodigt hij een vijftal koks uit, waaronder altijd tenminste één Michelin-kok, die elk een gerecht uit een vijfgangenmenu maken. Van amuse, tussengerechten, hoofdgerecht tot dessert. De chefs hebben onderling niks afgesproken en ieder werkt voor zich. Het is sowieso een verademing dat dit programma vrijwel regieloos lijkt te werken. Zodra een gerecht klaar is wordt deze met veel interesse geproefd door de collega-chefs, waar altijd bijzondere aandacht uitgaat naar de mening van de Michelin-sterren-nestor van dienst, bijvoorbeeld Johan Lafers of Alfons Schuhbeck. De recepten zijn altijd na te lezen op de website van de ZDF. Voor kookprogramma's op niveau moeten we nog altijd blijven zappen naar het buitenland.