Wie houd van een glaasje heerlijke witte wijn voor betaalbare prijzen moet zeker eens een flesje La Louvière proeven. Dit Chateau bied twee varianten van een Pessac-Leognan aan met een totaal verschillende smaak / type wijn, maar beide zijn zeer interessant van smaak (droog maar fruitig, complex en toch elegant). De L de La Louviere kost rond de 7 a 10 euro en is een heerlijke lichte witte wijn en de Chateau de La Louvière schommelt rond de 18 a 24 euro met een houten vaten smaak. (Beide zijn meestal te verkrijgen in de Carrefour / Gb supermarkten in België.) Ditzelde Chateau bied ook 2 rode wijnen aan, maar de witte vind ik persoonlijk toch een heel stuk lekkerder. Hier meer info: www.andrelurton.com/home_chateau.php?id_chateau=1

Heb je nog een fles staan die wacht op dat ene moment, dat maar niet komt? Dan is er op 28 februari 2008 de 2e Open Die Fles Avond! Het is de Nederlandse evenknie van wat Dorothy J. Gaiter en John Brecher al weer negen jaar geleden in de Wall Street Journal voor het eerst hebben georganiseerd: 'Open That Bottle Night'. Een jaarlijkse terugkerend moment, op de laatste zaterdag in februari, waarop 'die ene fles' eindelijk eens open gaat. Flessen met herinneringen aan geweldige vakanties, verloren dierbaren of bitterzoete momenten. Flessen die laten zien dat wijn meer is dan liquide middelen: het is geschiedenis, geografie, relaties en al het andere dat echt belangrijk is in het leven. In de VS is het al een verschijsel dat inmiddels speciale OTBN feestjes heeft voortgebracht, en afspraken van mensen die na jaren bij elkaar komen om gezamelijk flessen wijn open te trekken. En restaurants maken er een speciale gelegenheid van. In navolging van dit goede idee heb ik daarom vorig jaar al voorgesteld: Open Die Fles Avond! Pak die bijzondere fles, nodig vrienden uit en trek hem open! En laat natuurlijk een berichtje achter op mijn website om te vertellen wat je hebt gedronken, waarom en met wie. En hoe hij smaakte... Voor de voorbereiding heb ik nog tien tips op mijn Hyves blog gezet: artsapat.hyves.nl/blog/20254481/Open_Die_Fles_Avond_28_februari/7UtK/?pageid=847YFI80HQG40WO44

Gisteren tussen werk en een avondprogramma wat tijd over, waarin ook nog vergaderd moest worden. De afspraak was voor het Kurhaus in Scheveningen. Ik was vroeg en had mijn oog laten vallen op Solo Vino, een wijnbar vlak naast de ingang van het Kurhaus (aan wat niet zo lang geleden is gekozen tot het lelijkste plein van Nederland, die inmiddels is opgeknapt) die ik een jaar geleden al een keer had gezien. Toen kwam het helemaal niet uit, nu ben ik naar binnen gegaan om een glas wijn te drinken, te lezen en te wachten op de afspraak. De wijnkaart is Italiaans, met ongeveer 30 wijnen per glas en verder nog veel wijnen per fles. De wijnen zijn ingedeeld in 1, 2 or 3 trosjes, van fris tot stevig. Voor de gemiddelde wijnconsument voldoende informatie denk ik zo. Mijn eerste glas, bij een artikel over vaccineren (!), was een Barbera D'Asti (precieze details even kwijt, EUR 6,25) die iets minder fruitig is dan ik gewend ben van Barbera. Een goede combinatie met een trio van bruschetta's: klein hapje, maar mooi opgemaakt en erg lekkere tomaten! Later nog samen met de afspraak tijdens de vergadering gegeten: beide een stukje vlees. Ik had een glas Castello di Bossi 'Girolamo' IGT '97 (EUR 9,75). Tafelpartner had een glas Chianti Classico (EUR 3,75) die erg goed was, zeker voor zijn prijs. Vond de prijs van het eten wat aan de stevige kant, maar de sfeer, de uitstekende bereiding, de goede wijnen (en de bediening!) maakten heel veel goed. Als je komt om te lezen: de verlichting is meer sfeervol dan nuttig.

Wat een toeval. Op de dag dat ik met mijn wijnclubje een 'top-Loire' proeverij doe, komt het bericht dat de topproducent van de Poulliy Fumé, Didier Dagueneau, omgekomen is in een vliegtuigcrash. Net als die andere helden John Denver en Buddy Holly. Didier was enfant terrible, met ruzie met iedereen in het dorp, maar zijn wijnen waren geweldig. We hadden op de proeftafel maar liefst vier van zijn wijnen. De instapversie Blanc Fumé gaat voor EUR 50 over de toonbank, als je hem al kunt vinden. De 2005 kan nog tot 2010, uniek voor Sauv Blanc. Hij had bessen in de geur, hoger zuren, med body en duidelijk het Pouilly Fumé 'kattenpis' aroma. Vervolgens de Buisson Renard (floraal, menthol, steenvruchten, med+ zuren & body & alcohol, tikje aceton, EUR 70, tot 2011), de Pur Sang (floraal, met macademia noten in de neus, med body en hoge zuren, EUR 77, tot 2012) en de Silex (subtiel mineralig, lengte van enkele dagen en rijpe tonen, med+ zuren, med alcohol, EUR 89, tot 2011, maar Didier beweerde zelf tot 2020). Allemaal atypisch, allemaal anders en allemaal geweldig. De vraag blijft of je deze prijs ervoor over moet hebben, maar eens proeven moet je ze zeker. Didier werkte macrobiotisch en dat past ook wel in het plaatje dat je hiernaast ziet. Verder in de proeverij uit Savènierres: Les Vieux Clos en de Coulée de Serrant van Nicolas Joly (de eerste is boterig, met rozebottel en honing in de neus, hoge zuren en alcohol en iets bitter in de finale; de tweede amandelen en peren in de neus, ook hier hoge zuren en hoog alcohol waardoor er een zoetimpressie ontstaat, steenvruchten in de smaak, hoog concentraat - karaffeer deze altijd eerst) en Clos de Saint Yves en Clos de Papillon van Domaine Baumard (de eerste had steenvruchten in de neus en boter, steenvruchten en iets onplezierig chemisch in de smaak, wat bitter; de tweede was rijp, honing, boter en nog wat fruit met lange finale). Alle wijnen waren uit 2005.

Voor Piña Colada heb je naast rum en ananassap, kokosroom nodig - niet te verwarren met kokosmelk welke dunner is. Bij de International Bartenders Association wordt 1 deel witte rum, 1 deel kokosroom en 3 delen ananassap voorgeschreven. Voor ongeveer 4-6 glazen meng je 3 cl witte rum, 3 cl koude kokosroom en 9 cl koud ananassap in een blender. Gebruik ook de blender of nog beter een ijschrusher om gruis van ijsblokjes te maken. Vul elk glas met 2 el ijsgruis. Vul het glas verder aan met het Piña Colada-mengsel. Top af met wat bruisend mineraalwater. Garneer met een schijfje ananas, rietje en paraplu. Je kan ook nog een Maraschino-kers toevoegen. Maar ja, de tijd dat de kersen werden gemarineerd in echte Maraschino-likeur is voorbij. Tegenwoordig zijn slechts imitatie-cocktailkersen verkrijgbaar, geconfijt in een suiker-/amandelgoedje. Vind ik persoonlijk niet zo lekker.

Wil jullie niet onthouden wat mijn proefnotitie is van de 'nieuwste trend' op het terras: de Pink Port waarmee Croft's het 'succes' van de Wieckse Rose in de strijd om de vrouwelijke, jonge terrastijgerin probeert te evenaren. Bij een proeverij thuis had een van de deelnemers, medewerker van een grote Nederlandse importeur, nog een paar slokken over van een eerdere proeverij. Dat moest (waarom eigenlijk?) dus even geprobeerd worden. Het ziet eruit als een gesmolten zuurstok en, helaas, zo ruikt en smaakt het ook. Het is zo zoet dat mijn glazuur zeer deed. Het idee is dat het op terrasjes met ijsblokjes ietwat gekoeld en verdund wordt. Ik zou zeggen: als je er tegen kunt, doe het vooral. Maar ik blijf er verder vanaf (ik val ook niet in de doelgroep). Dan nog liever roosvicee als ik toch verdunde, gekoelde drank op het terras moet hebben.

Bubbles & wines is een wijnbar, net in de luwte van de touristenstroom in Amsterdam. Veel wijnbars zijn misschien klassiek ingericht, al dan niet gedecoreerd met wijnvaten. Bubbles & wines is juist een hippe modern ingerichte zaak. De open flessen worden bewaard in een CO2-systeem waarmee deze zo'n 3 weken kunnen meegaan. Hiermee is een aardig aanbod per glas mogelijk. Ook kan de wijn in een proefhoeveelheid worden geschonken. De wijnkaart per fles is van het niveau sjiek restaurant. De keuze uit Oostenrijk is slechts beperkt tot twee flesjes. Wegens vakantiesentimenten namen we een fles Cloudy Bay Sauvignon Blanc uit Marlborough Nieuw-Zeeland. Keurig in ijs geserveerd en telkens op tijd bijgeschonken door het personeel. Het Riedel-glaswerk is ook top. Veel aandacht is besteed aan de ruime eetkaart met hapjes. Van klassieke Iraanse Asetra-kaviaar, maar ook betaalbare Amerikaanse kweek tot 5J Pata Negra, kaas van L'Amuse met brood van Vlaamsch Broodhuys, diverse samengestelde schotels met olijven, vleeswaren, kaas etc. We namen de warm geserveerde Rillette de Canard met brood van Vlaamsch Broodhuys. Op een mooie zaterdagnamiddag zat de zaak zo goed als vol. www.bubblesandwines.com

Mijn zus had laatst een leuke opdracht: een lijstje met wijnen, voor elk jaar dat een nieuwbakken bruidspaar bij elkaar is 1. En dan liefst iets dat aan tafel op 1 avond weggedronken kan worden. Vond het zo'n leuke opdracht, dat ik het jullie niet wou onthouden wat ik er van heb gemaakt. Ik heb het een beetje algemeen gehouden, dus als je bij een goede wijnzaak komt, kunnen ze je daar goed mee helpen. Ik heb combinaties van wijnjaren/gebieden uitgekozen die te boek staan als (erg) goed, met wat persoonlijke keuzes erbij. Over het algemeen telt echter: in een goed jaar kan iedereen goede wijn maken, maar doet niet iedereen het; in een slecht jaar is het heel moeilijk om goede wijn te maken, maar kunnen de besten dat wel. Productiemethode is dus net zo belangrijk (zo niet nog belangrijker). Let dus op of je de verkoper vertrouwt dat hij goed spul in huis haalt. Als ik hieronder extra aanhaal dat je naar de producent moet kijken, dan is dat omdat daar de verschillen in de regio groter zijn dan elders. Verder: sinds de techniek een stuk vooruit is gegaan bestaat echt slechte wijn niet meer in de westerse wereld. Het is meer een kwestie het onderscheid tussen goed drinkbaar en super. Durf dus te experimenteren, zeker als de verkoper zijn hand in het vuur voor een alternatief durft te steken. 2007: als aperitief kun je in 2007 twee kanten uitgaan. De Franse Beaujolais Nouveau / Italiaanse Novello zijn hele jonge wijnen die binnen twee maanden na pluk op de markt komen en snel gedronken moeten worden. Je moet erg uitkijken welke producent het is, als de verkoper er niet veel over kan vertellen: niet doen. Meestal is het namelijk een methode om gewoon snel geld te verdienen. Beaujolais Nouveau moet je in ieder geval altijd Beaujolais-Villages Nouveau nemen, die komt uit de tien beste dorpen. Veel betere kwaliteit. Meestal. De optie waar ik zelf voor zou gaan is het zuidelijk halfrond, en dan met name Chili. Kijk of je ergens een leuke Chileense Sauvignon Blanc 2007 kunt vinden, liefst uit de gebieden Casablanca of Bio Bio of een ander koel gebied. Wat duurder, maar ook zeker een optie is Nieuw Zeelandse Sauvignon Blanc 2007. 2006: Wat ik heel lekker vind (te combineren bij lichte visgerechten) is een Albarino uit de Rias-Baixas (wit, Noord-Spanje). Ook kun je kijken of er misschien (zelfde wijn/spijs combinatie) Muscadet de Sevre et Maine sur Lie te vinden is, uit Frankrijk. 2005: Kijk voor dit jaar eens of je een pinot noir/spatburgunder uit Baden (rood, Zuid-Duitsland) kunt vinden. Super in dit jaar, maar zorg wel voor een goede producent. Niet goedkoop overigens. 2004: Oostenrijks rood en wit zijn beide erg goed in dit jaar. Kijk bijvoorbeeld eens naar de regio Burgenland, met bijvoorbeeld de rode Zweigelt (kun je erbij zeggen dat dit een van de weinige druiven is waar zowel het vruchtvlees als de schil rood is en dat daarom de rode wijn HEEL rood is - normaal is het vlees wit) of St Laurant, druiven die niemand verder kent. 2003: was een erg warm jaar in Europa. Moet je dus uitkijken wat je koopt, want het kan snel te 'jammig' en alcoholisch zijn. Zeker veel witte wijnmakers zijn ontzettend uitgegleden in dat jaar, waardoor veel wijnen al over de kop zijn. Waar het wel goed is gegaan is volgens mij Toscane (Italie), maar dan wel de klassiekers. Bijv Chianti Classico (goede producent!), Vino Nobile de Montepulciano, Rosso/Brunello de Montalcino, allen rood. 2002: Rode bourgogne is erg leuk in dit jaar (Cote de Beaune / Cote de Nuits). Bourgogne is glad ijs qua naamgeving, dus kijk of iemand je hiermee kan helpen. Let ook op je budget, want het kan heel snel naar en over de EUR 30 per fles schieten als je niet uitkijkt, maar het kan ook zeker een stuk goedkoper. Als je durft zou je natuurlijk (witte) Chablis (premier/grand cru) kunnen doen, die is in dit jaar ook heel goed. Om iets heel gewaagds te doen kun je kijken naar Vintage Champagne (volgens de lokalo's ook heel lekker bij een biefstukje zonder saus...), maar ik weet niet of de 2002 al op fles zit (en of het dan betaalbaar is). 2001: Voor het dessert (zeker voor rode wijnliefhebbers) kun je kiezen tussen - Port: geen vintage, dat kost nog jaren om te drinken, maar bijvoorbeeld wel 'crusted', 'late bottle vintage'/'LBV' of 'Colheita'; producent moet je zelf maar kiezen, maar Graham's, Warre's and Taylor's is altijd goed - Banyuls: erg lekkere portachtige rode wijn uit zuid-frankrijk; alcoholisch met veel fruit; Bijv Dom la Rectorie, Dom dus Mas Blanc en Dom Vial Magneres; Gall en Gall heeft er overigens ook wel een van Clos de Paulilles 'Rimage' - Monastrell Dulce uit Jumilla (rood, Spanje). Raad dan wel aan om iets stevigs te eten (chocotaart, brownies), want met een fruithapje is dit helemaal zonde.

2008 Komt eraan en het is een goede traditie om het nieuwe jaar te beginnen met een grote 'pop'. Als grote fan van bubbels in het algemeen en champagne in het bijzonder ben ik daar natuurlijk voor, maar kijk even uit dat je niet al te veel uitgeeft aan iets dat je toch niet proeft. 'Niet proeft? NIET PROEFT?!?' Welnu, champagne liefhebbers, voor jullie beledigd zijn, het grote probleem is naast de prijs/reputatie kwestie gewoonweg de smaak. Nieuwjaar wordt nu eenmaal niet al te subtiel gevierd. Oliebollen alleen al zorgen er voor dat het onmogelijk is om iets te proeven. En dan natuurlijk de wijn en het bier dat voor middernacht wordt geschonken. Waarom dan zo veel uitgeven? De goedkopere alternatieven zijn er legio. Frankrijk heeft 'cremant' uit vrijwel elke wijnregio: c d Bourgogne, c d Loire, c d Alsace, etc. In Italie heb je prosecco, cava in Spanje, Vonkelwijn in Zuid Afrika. En verder heeft natuurlijk vrijwel elk wijnland wel een bubbelende variant die minder kost dan champagne. Allemaal goede alternatieven voor het nieuwe jaar. Bij mij thuis komt de Moscato d'Asti op tafel, een bubbelwijn uit Noord-Italie die ik normaal vooral voor fruit desserts en lunches in de zon gebruik. Het is lichtzoet met een zachte bubbel. De sterke fruitaromas, samen met het zoete, doen het heel goed bij wat voor vets of zoets we op dat moment ook in de hand hebben, wat betekent dat we het misschien nog kunnen proeven ook. Een goede fles Moscato d'Asti kost in de winkel 3/4 van een goedkope, meestal niet al te goede champagne en is net zo duur als een gewone cremant of cava. Plus, het alcohol komt zelden ver boven de 5%, een erg goede kant op de toch al dorstige avond. Voor opmerkingen of vragen: artsapat.hyves.nl

-Jules zat aan het stuur van z'n zwarte Renault Mégane en Guggenheimer zat in de passagierszetel. Guggenheimer rookte een sigaar en sufte wat voor zich uit. In de handen van Jules was hij veilig. Jules was een prima chauffeur. Honderd procent evenwichtig was de man niet, maar wat zou je willen van iemand die in de Bende van Nijvel heeft gezeten- (Guggenheimer wast witter, p. 88). Ter ere van deze prettige persoonlijkheid heeft een vriend van mij de volgende cocktail bedacht, met exact dezelfde persoonlijheid. De Jules begint in kleine kring een zeker faam te krijgen. Helaas willen de hoeveelheden nog wel eens verschillen, zodat je soms een longdrink glas voor je hebt staan a EUR 25 en soms een klein glaasje voor EUR 5. The Old Jazz in Den Haag doet een goede Jules, maar ook hier wil de prijs nog wel eens verschillen. Whisky, Wodka, Gin, Rum, 43, 2x rose's lime, glas bijvullen met veel ijs. Het glas water ernaast is niet alleen om de cocktail af te maken, hij is ook broodnodig... Zie ook de Jules-Hyves op jules44.hyves.nl/

Het afgelopen weekend was het weer echt warm op het belkon. En dan is een echt verfrissende drank natuurlijk niet te versmaden. De ingredienten van deze drank heb ik zelf altijd in huis. Je neemt het sap van 2 citroenen, het rasp van 1 citroenschil, een grote lepel witte basterdsuiker, en een stuk verse gember van ongeveer 2 cm. Je raspt de gember grof, met schil en al. Gooi de gember, de citroensap, -rasp en suiker onder in een grote kan, waar makkelijk anderhalve liter in kan. Even goed stampen met een houten lepel zodat de sappen vrijkomen en vermengen, en dan een hele fles anderhalve liter spa eroverheen. Even in de koelkast laten afkoelen en daarna proeven of er misschien nog wat meer citroen in past, of dat je juist wat meer suiker nodig hebt. Als alles perfect is, dan giet je het geheel door een zeef met een trechter terug in de spafles, waar je het nog wat verder laat afkoelen. Als je klaar bent om het te serveren (de BBQ is warm, je hoofdstuk is net uit, de buurvrouw is toch even naar binnen...) haal je de fles uit de koelkast en giet je alles weer in de schenkkan, aangevuld met zoveel ijs als er in past en een grote hand met verse munt. Het perfecte drankje voor onder de zon.

Laat ik mijn blender weer eens gebruiken. Ik maak er een mango lassi mee - een indiaas mango-yoghurt-drankje. Snij 1 rijpe mango in stukken en pureer deze in de blender. Voeg 2 el suiker toe en vervolgens 1/2 liter yoghurt. Meng alles goed en voeg tot slot 250 ml ijsblokjes toe. Hak deze in de blender fijn en klaar! In een glas schenken en eventueel wat kaneel erover raspen.

Wel eens een martini-cocktail uit een laboratorium maatglas gedronken? Ik wil! In Kyoto, maar overigens ook in Fukuoka, heb je een thema-restaurant 'The Lockup' waarin je wordt bediend door serveersters in gevangenispakjes. Je eet in je eigen prive-cel met tralies, waar je geboeid en al door meisjes met kinky leren outfits naar toe wordt geleid. De cocktail smaakte zo-zo, maar het is natuurlijk wel grappig om een keer gezien te hebben. Website: r.gnavi.co.jp/g528910

Als je de film 'Lost in Translation' gezien hebt weet je dat deze zich voor een groot deel afspeelt in het Park Hyatt Hotel in Tokyo. En dan in bijzonder in de New York-bar op de 52-ste verdieping. Als 'fan' van de film heb ik een bezoek gebracht aan de bar. Het uitzicht was echt fantastisch! Je kan er veel cocktails drinken, dure whiskey's, champagne en wijn. Maar ik nam natuurlijk de Lost in Translation-cocktail! Het is een cocktail van Sake, Sakura-likeur en perziklikeur. De japanse dranken zijn in Nederland niet zo makkelijk te krijgen, maar ga deze zeker thuis zelf eens proberen te maken. Hij was echt heerlijk! www.parkhyatttokyo.com

Italië heeft een erg lange geschiedenis van wijnmaken (800 vChr?), maar toch is het pas redelijk recent dat het land wordt gezien als producent van kwaliteitswijn. Tot die tijd was Italië vooral een producent van veel wijn die lokaal wordt genuttigd, met het lokale voedsel, door de lokale (en niet echt veel eisende) bevolking. En zoals we bij Jamie Oliver hebben gezien (zie het stukje van Marnix over 'Jamie Oliver goes Italian'), kijken Italianen niet verder dan de volgende heuvel om te vergelijken of het goed is. Maar de creativiteit en individualiteit van de Italianen hebben gelukkig ook gezorgd voor heel veel kwaliteitswijnen, die helaas maar gelimiteerd worden gemaakt en daardoor moeilijk te vinden zijn. Het land is ingedeeld in 20 regios, waarvan Toscane en Piemonte de belangrijkste zijn in termen van export. Wijn is daarentegen OVERAL. Er zijn maar liefst 400 regionale indelingen (DOC, DOCG en IGT) die elkaar ook nog eens overlappen. En om het erger te maken: de kwalificaties veranderen regelmatig. Gelukkig is dit ook een van de krachten van het land: de variatie. Naast de internationale druiven (cabernet sauvignon, merlot, chardonnay), zijn er meer dan 1.000 lokale druivenrassen in productie, wat het land tot een speeltuin maakt voor wijnliefhebbers. Ik zou zeggen: probeer het eens en niet laf weer hetzelfde, maar een totaal andere wijn, van een onbekende producent. Een speeltuin is immers om mee te spelen. Voor opmerkingen of vragen: artsapat.hyves.nl

In de wereld van wijn is de Oude Wereld ongeveer het deel van de wereld waar er meer dan 400 jaar wijn wordt gemaakt, terwijl de Nieuwe Wereld kortere traditie heeft. Het onderscheid is niet exact, met Zuid-Frankrijk als goed voorbeeld van Nieuwe Wereld Wijn uit de Oude Wereld en premium voorbeelden van Californische wijnen (Opus One door Mondavi en baronesse Philippine de Rotheschild) die meer Oude Wereld zijn in stijl dan Nieuwe Wereld. Er wordt dan ook meer gesproken over Oude en Nieuwe Stijl - het onderscheid is meer vinologisch dan geografisch. In de Oude Stijl is het belangrijkste woord 'ervaring'. Ze doen het al eeuwen, weten exact welke druiven waar moeten en alle keuzes worden gedreven door natuur en traditie. De meeste van deze tradities zijn gevangen in regels. In de Nieuwe Stijl is het belangrijkste woord 'experiment': het maken van wijn is gedreven door technologie, wetenschap en kennis, de druiven zijn vaak niet van origine uit de regio en geen van de keuzes staan vast: wijnmakers experimenteren met alles.De controverse tussen Oude en Nieuwe Stijl is als volgt samen te vatten: Oude Stijl wijnen zijn vaak minder aantrekkelijk voor de consument (streng of juist heel subtiel, moeilijk, duur) en de regulering is lastig aan te passen aan de benodigdheden van de klant. Irrigatie bijvoorbeeld, nodig om een constante kwaliteit van jaar op jaar te krijgen, is vaak niet toegestaan. Nieuwe Stijl wijnen worden vaak gemaakt op plekken die niet geschikt zijn voor wijnbouw - te heet, te droog, etc. Druivenrassen worden vaak neergekwakt, zonder een idee of dat slim is. Zoals laatst in een Zuid-Afrikaanse Vonkelwijn producent zei in de Perswijn stond: Toon me een heuvel waar je de zee kan zien, en ik laat je een plek zien voor kwaliteit Vonkelwijn.Of, om het aardiger te zeggen: Oude Stijl wijnen kijken naar de beste combinatie van wijnmaaktechnieken: wat is de beste wijn die ik hier kan maken. Ze vragen inzet van de consument, niet alleen in het begrijpen van de fles, maar ook in zorgvuldig ouderen, combineren met eten en kennis van de beste jaargangen. Maar met die inzet is het het meestal wel waard. Nieuwe Stijl wijnen kijken naar de klant - wat willen ZIJ? Willen ze cabernet sauvigon? Planten we voor ze. Ze willen fruit met veel alcohol en wat restsuiker? Doen we. Ze willen goedkope wijn met houtsmaak? We gebruiken houtsnippers. Er is natuurlijk iets te zeggen voor beide kanten van het verhaal. Persoonlijk vind ik dat beide kanten te veel kijken naar hun eigen sterke kanten en niet naar de mindere aspecten. Ze zouden over elkaars schouders moeten kijken en goede ideeen jatten. Nu gebeurt dat gelukkig langzamerhand al. Oude Stijl makers beginnen te snappen dat er uberhaupt iets bestaat als een klant en Nieuwe Stijl makers begrijpen steeds meer dat bepaalde druiven en locaties niet of minder samengaan, en dat er zoiets bestaat als te veel alcohol, te rijpe druiven of te simpele wijn. Ze worden iets minder een slaaf van de consument.Voor opmerkingen of vragen: artsapat.hyves.nl

Zelf gebruik ik thuis ook koffie van Barend Boot, The Golden Coffee Box. Heb een espresso-apparaat en een bonenmaler. Gelukkig kan je bij de Urban Espresso Bar de bonen kopen die ze zelf ook gebruiken. De voorraad is niet te groot, zodat je niet te oude bonen krijgt, zoals bij veel koffie- of kookwinkels. Met mijn Rancilio Silvia kom probeer ik dan in de buurt te komen van de professionele La Marzocca van Urban Espresso Bar. Een heerlijke plek om zaterdagochtend, zondag vanaf 11:00 of natuurlijk doordeweeks als je je dat kan permiteren een perfecte espresso, cappucino of allerlei aanverwanten te nuttigen. Bij goed weer kan je heerlijk aan de voor- of achterkant van het pand op het terras zitten. Allerlei kranten liggen voor je klaar. www.urbanespressobar.nl

Ben een tijdje geleden wijnboer geworden. Ch. Saint Esteve in de Provence (F) is van Nederlandse eigenaren en heeft een slimme manier gevonden om hun bedrijf te financieren: stokken verkopen. Eigenlijk is het meer een huur, want je krijgt ze maar een jaar, maar je krijgt wel een certificaat! Je kunt 50 of 75 stokken kopen. En wat krijg je er voor terug? Je krijgt regelmatig een update hoe het in de wijngaard loopt, met leuke inzichten in het wijnjaar. Verder krijg je een aantal dozen wijn waarvan je zelf het etiketnaam kunt kiezen - zie foto. Aardig voor een bedrijfsuiting, of iets persoonlijkers. Verder kun je de wijnen van het chateau met korting kopen. Ze worden dan vier keer per jaar vanuit Frankrijk naar Nederland gereden. En als klap op de vuurpijl krijg je de mogelijkheid om naar het Oogstfeest te gaan. Volgend oogstfeest is in november, locatie is weer Hotel des Indes met de nieuwe kok Ben Hardeman die al bezig schijnt te zijn met de juiste wijn-spijs combinaties. Veel wijn en eten voor een schijntje van wat het normaal kost om daar te eten. Website: www.chateausaintesteve.com